Blank Ink

Sa loob ng isang dekada, isinantabi niya ang sariling pangarap upang tumulong sa pamilya at harapin ang mga hamon ng buhay. Habang pinapanood ang kanyang mga kaibigan at kaklase na dahan-dahang naaabot ang kanilang mga pangarap, nanatili siyang tahimik sa likod, nagbabantay at nag-aalala kung darating din ba ang kanyang sandali.

Sa kabila ng pagod, pagdududa, at panliligalig ng inggit at panghihinayang, natutunan niyang muling huminga, ngumiti, at panindigan ang kanyang sariling laban. Sa huli, ang matagal na niyang paghihintay ay nagbunga: siya rin ay nakatapak sa entablado, hawak ang mikropono, at tumingin sa mga mukha ng mga kapwa niya nagsipagtapos. Sa sandaling iyon, muling nagtanong siya sa sarili at sa lahat: “Sa pagtatapos, ano ang simula?”

Ang kuwentong ito ay isang emosyonal na pagsasalamin sa kahulugan ng tagumpay, pasensya, at panibagong simula—isang dekadang paghihintay na nauwi sa matamis na pagtuklas na sa bawat pagtatapos, may laging nagsisimula, at sa kabila ng hindi malamang bukas at paghihintay—nang isang dekada— ay ang bawat sakripisyo at luha.